Webparels

Op het web vind je soms leuke dingen. Hieronder vind je onze oogst aan (ongewild) grappige, absurde of foutieve informatie over Tsjechië. We hebben geplukt uit informatiebronnen en reisverslagen. Het is zeker niet onze bedoeling om de auteurs van de teksten te kwetsen.

Praag

Hoe komen we hier de tijd zo goed mogelijk door? Moeilijk zat, want veel afleiding is hier niet. Alleen wat saaie gebouwtjes, torentjes en pleintjes.

Bezoek aan de Praagse Burcht

Nadat we vroeg waren opgestaan en voor de 3 de keer heerlijk hadden ontbeten, vertrokken we met de bus naar het metrostation Andel. Vanuit daar zijn we met de metro naar Namensky Republiky vertrokken. Daar aangekomen namen we de tram richting de burcht. Je kon voelen dat je tijdens de rit omhoog ging. Na ongeveer 10 minuten stapten we uit voor de burcht. Daar stond onze gids te wachten. Het was een kleine mevrouw die Nederlands sprak met een Russisch accent.
(…) Al ga je de burcht in dan kom je langs 2 wachters. Je ziet ze ook in Engeland. 2 mannen in uniform met geweer stil staand voor een houten hokje. Ze hoeven daar maar 1 uur te staan. Om het hele uur wisselen ze van de wacht. Je krijgt ze echt niet aan het lachen. Het eerste wat we zagen was de koninklijke tuin. Daarna kwamen we bij de overblijfselen van een kerk die daar had gestaan. Dit was in een soort hal en nadat we de gang uitkwamen kwamen we op een heel mooi plein uit. Toen we klaar waren met het rondkijken over het plein gingen we richting de paleizen.
In een van die paleizen werkt de president. De gids vertelde ons dat als de Tsjechische vlag is gehesen dan is de president aanwezig. Als er bezoek is uit het buitenland dan werd er naast de Tsjechische, de vlag van het gastland gehesen. Het is een heel groot gebouw waar hij zijn kantoor heeft.
Vanaf daar liepen we door de poort van een van de paleizen en toen we daar door heen kwamen zagen we een van de mooiste gebouwen in ons leven. De beroemde Kathedraal. Het was een prachtige Kathedraal. Versiert aan de buitenkant met duiveltjes die de kathedraal moesten beschermen tegen het kwaad. Eenmaal in de kathedraal, mochten we geen foto’s maken, maar later mochten we dat wel zolang je maar niet de flits gebruikte. Er waren erg mooie ramen die in het lood zaten. Ik vond dat ze er nog erg mooi uitzagen ook al waren ze al een eeuw oud. Het was er ook erg fris. Verder zag je boven in de kerk verschillende stadswapens, waaronder die van Brabant. Aan zowel de linker als de rechterkant van de kerk lagen graftombes van koningen en van de 2 architecten die aan de bouw van de kathedraal zijn begonnen, als je daar overheen liep dan kreeg je een raar gevoel over je heen, dat was heel erg vaag. Dat gevoel was niet te beschrijven zo raar was het. Verder was de kerk rijk versierd met gouden en zilveren beeldjes. Toen we bijna klaar waren met de rondleiding in de kathedraal kwamen we een van de mooiste beelden van Maria tegen. Het was van puur zilver gemaakt en daarom moesten we er met een grote boog omheen lopen, want het is algemeen bekend dat zilver snel breekt. (Noot: het beeld van Maria is in werkelijkheid het grafmonument van Sint-Jan-van-Pomuk.)
Na dit gezien te hebben gingen we nog andere delen van de burcht bekijken maar die minder interessant en laten we er dus uit. Het waren wel veel mooie gebouwen.
Nadat we de kerk hadden verlaten liepen we richting een ander groot gebouw. Dat gingen we binnen. We kwamen in een grote zaal uit waar ze vroeger paardenwedstrijden deden. Zo halverwege de zaal zal een deur we gingen die binnen je zag daar een troon. Precies zo’n troon waar onze koningin ook in zit elk jaar. Toen de vraag wed gesteld: “Aan welke ruimte doet dit je denken?”, antwoorden ik gelijk de ridderzaal. Dat was dus niet goed, het was de eerste kamer. Toen ik wat langer keek zag ik ook dat het veel leek op de eerste kamer.
Nu was de rondleiding bijna klaar. We gingen alleen nog naar het beroemde GOUDEN STRAATJE. Maar er was eigenlijk niks Gouds aan. Je moest zelfs betalen om naar binnen te gaan. De dingen die je kon kopen waren opeens drie keer zo duur geworden en het was eigenlijk niet echt spectaculair maar wel speciaal om er door heen gewandeld te hebben.
Na dat we de burcht hadden bekeken gingen we naar de Joodse Synagoge daarna hadden we een vrije middag die heel erg gezellig was.

Twee en een half uur

Als je in Praag bent mag je een bezoek aan de Burcht niet voorbij laten gaan. De Burcht is de top toeristische attractie in Praag. De grote vesting, waar je twee maal per dag het wisselen van de wacht kunt meemaken. De Kathedraal, het Gouden Straatje, de pleinen, de winkeltjes en ga zo maar door.
Handig is het om met het openbaar vervoer, of als je zoals wij, met een bus bent, je naar boven te laten brengen. Lopen heeft nauwelijks zin. Als je treuzelt heb je al bijna twee en een half uur nodig om beneden te komen. Hoeveel tijd heb je dan nodig om van beneden boven te komen?

Te mooi om (niet) waar te zijn

Volgens Mirka had de brug over de door Smetana zo prachtig bezongen Vltava (Moldau) door de eeuwen heen de overstromingen alleen kunnen trotseren door de verwerking van eierschalen en eierdooier in de bouwconstructie. In normale omstandigheden zou je aan een dergelijke uitleg kunnen twijfelen, maar Mirka was te mooi om je aan dergelijke subversieve gedachten over te geven.

Uitgekozen door de regering

De Karlsbrug is een van de handelsmerken van Praag. Deze bezienswaardigheid is erg mooi en op de brug staan tientallen tekenaars, kunstenaars, sieradenmakers, muzikanten enz. hun waar te verkopen. Deze artiesten worden uitgekozen door de regering en zijn allen zeer goed.

Drijven, overdrijven

Het beroemdste bouwwerk van Praag is de Karelsbrug. Tijdens de overstromingen in de zomer van 2002 werd de monumentale 14e-eeuwse brug gered doordat een kolossale kraan grote objecten – soms sleurde de kolkende stroom hele huizen mee – uit het water viste.

Kan gebeuren (Kafka´s slot)

Op de terugweg naar de Karelsbrug zagen we twee bordjes staan die verwezen naar bezienswaardigheden maar waarvan we ter plaatste niet geweten hebben wat ze voorstelden en wat belangrijker is, we hebben ze niet gevonden.

Meer dan duizend jaar in het Guinness Book of Records

Een van de meest beroemde bezienswaardigheden in Praag is wellicht de koninklijk en keizerlijke Burcht (Hradcany), die hoog boven de rivier de Moldau uitsteekt. Niet voor niks staat deze Burcht al meer dan 1000 jaar in het Guinness Book of Records als grootste burcht ter wereld: het is echt een immens complex (7,2 ha).

Pech

Een boottocht op de Moldau viel in het water.

Boottocht

De lustrum-excursiecommissie had een boottochtje georganiseerd, wat eigenlijk nogal saai bleek te zijn. In Praag stroomt namelijk maar één rivier en die kun je alleen maar op en neer varen.

In de metro

Even onstaat een gekke situatie als we in een metrostation een zwerver proberen af te schudden. Het heksachtige vrouwtje blijft ons maar tegenhouden en tsjechisch babbelen. Als ze haar badge laat zien snappen we ‘m … ze is metrocontroleur.
Als je een paar dagen in Praag bent begin je vanzelf zelf steeds meer op de mensen te letten en de metro is daar bij uitstek een geschikte plek voor. Het lijkt erop alsof tsjechen verzot zijn op boeken lezen, de meeste hebben hun boeken gekaft in krantenpapier of ander ‘willekeurig’ papier. Ik vraag mij af of dit is om de boeken netjes te houden of zodat andere mensen niet kunnen zien wat zij aan het lezen zijn.

Atoomklok

Om 12 uur stonden we bij de atomic Clock en hebben we de apostelen langs zien komen.

Atomische klok

Praag was mooi. Ze hebben daar een klok die atomisch werkt. Dat betekent dat hij precies gelijk met teletekst loopt. Altijd handig, in zo’n grote stad, om precies de tijd te weten. Elk uur slaat de klok een aantal keer. En wanneer hij slaat komen er tien apostelen voorbij op een kitscherige Eftelingmanier.

Astronomische klok

(…) waar wij deze keer het astronomisch uurwerk bekijken. Het is vijf voor 4, dus even wachten op het groot spektakel van de klok. Twee deurtjes gaan open. Apostelen paraderen voorbij het open deurtje, terwijl een geraamte met een belletje rinkelt. Belachelijk!

De gids

Er was ook nog bijna elke dag een gids mee. Dat mens kon geen seconde haar grote kakel dicht houden.VRESELIJK!!
(…) De vrije middag was erg leuk omdat we eindelijk alles zonder gids konden bekijken.

Eiffeltoren

Meneer den Boer is ook zo iemand die iedereen alles kan wijsmaken en soms weet je niet meer of je het wel of niet moet geloven. Op een gegeven moment begon hij over een 2e Eiffeltoren in Praag waar maar weinig mensen vanaf weten etc en hij was een stuk kleiner. Ik geloofde hem echt niet, waarom hadden we dan nog nooit van die 2e toren gehoord?

Oude synagoge

Kees wilde de oude Joodse synagoge in, nou dat hebben we geweten, heel veel geld kwijt om een ruimte te zien met stoelen langs de kant en verder helemaal niets.
Ook wilde ik nog even over de Karlsbrug lopen, en een wens doen bij de wenssteen, de steen die geluk brengt.

O jeetje

We kwamen aan in Praag en ik dacht “waar zijn we hier beland”. Het was net of we in een achterbeurt (sic) van Brussel waren terecht gekomen.

Kasteel Nelahozeves en folklore-avond

’s Nachts werd er nogal wat lawaai geschopt, gezopen en gevoetbald. Zaken die de hotelleiding niet erg op prijs stelden. Persoonlijk vond ik het wel meevallen.
Een flinke preek in de bus stond ons te wachten. Nog een zo’n nacht als afgelopen nacht en we zouden het hotel uitgekicked worden en meteen naar huis reizen. ……*owjee*……
Kasteel van Nelahozeves
Nadat we een groot gedeelte van de oude stad hadden gezien, zijn we naar het kasteel van Nelahozeves geweest. Erg spectaculair was dat niet, omdat we hoofdzakelijk schilderijen kregen te zien onder strenge bewaking. Zo hing er een schilderij van een paar miljoen euro. (Niet dat je die makkelijk in je broekzak kon steken, maar goed.) Wat wel een behoorlijk pluspunt was voor de meeste mensen, is dat er daar bier te koop was voor 16 kronen (zo’n 48 eurocent) met een wat hoger alcoholpercentage dan normaal bier.
Eten in het dorpscafe en folklore-avond
’s Avonds was het tijd om te eten, en wel in een restaurant in een of ander dorpje. Het eten leek verdacht veel op het eten van de vorige dag, namelijk groentensoep, aardappeltjes, groenten en kipfilet. Het was alleen een klein beetje beter. Na het eten begon er achter ons iemand te schreeuwen, we draaiden ons om en zagen mensen in jodelahitie-pakjes met bijltjes zwaaien. De folklore-avond was blijkbaar begonnen. Het gedans en geschreeuw ging nog even door en opzich was het wel apart om te zien. Het bleek typisch Tsjechische folklore te zijn. Na dat optreden moesten we allemaal in een heeeeeeele grote kring gaan zitten (met zo’n 200 man) en zaten de folkloredansers in het midden. De bedoeling was dat we vragen gingen stellen. Ik geloof dat dat wel een van de stomste ideeen was, maar goed ik heb het ook niet verzonnen. En om heel eerlijk te zijn, ik geloof ook niet dat onze begeleidende leraren het erg geslaagd vonden.

Kernafval

Het dorp lag in een bebost dal rond de rivier en kon slechts door een paar steile en kronkelende weggetjes worden bereikt. Het station, bestaande uit twee deerlijk vervallen wachthokjes aan weerszijden van de spoorlijn, lag aan de overkant van de Moldau. De houten brug ernaartoe zag er niet erg stevig uit; rechts van de brug stond een lelijk, klein gebouw, waarin kernafval werd bewaard.

In trek bij Nederlanders

Wanneer we verder rijden naar het reuzengebergte blijkt dat deze streek erg in trek is bij Nederlanders: 5 Polen komen we tegen, 3 Duitsers en honderden Nederlanders. Het zal hier wel goedkoop zijn…

Emigratie heeft hem goed gedaan

Eén van de kunstenaars uit de barok was Karel Škréta, een schilder. Hij staat bekend als de vader van de Tsjechische barok schilderkunst. Een groot deel van zijn leven heeft hij in Italië doorgebracht. Deze tijdelijke emigratie heeft hem veel goed gedaan.

De Tsjechische keuken

In het algemeen trouwens zijn de mensen in Tsjechië véél vriendelijker en socialer dan in België, vind ik. (…) Het eten echter viel verschrikkelijk tegen. Ik vond het echt niet lekker, in geen enkel geval.
We krijgen weer de menukaart, maar hebben ondertussen al wel door dat het niet veel uit maakt wat we op de kaart aanwijzen, we krijgen toch goulash.

Tsjechische vrouwen

Ik was zelf voor 2 weken in Praag en ik moet zeggen dat het een mooie stad is. Maar zelf heb ik me voornamelijk verdiept in het nachtleven. (…) De vrouwen zijn ook heel mooi en makkelijk. Alleen ze spreken niet allemaal Engels of heel weinig.
(…) Moet alleen wel toegeven dat de meeste tsjechische vrouwen kunnen zuipen als mannen.

Tsjeggiese meisies (vanuit Zuid-Afrikaans perspektief)

Maar nou ja, hier in Tsjeggië pols dit behoorlik van vrugbaarheid en erotiek. Vryasies tussen paartjies op straat, by bushaltes, in die parke en selfs in die trems is intens en openlik. Gewoonlik is dit die meisies wat nogal dringend, haas aggressief die inisiatief neem. By aanskoue van so’n oorrompeling was Corneille se opmerking: “Goeie genugtig, daardie ou het nie ’n kat se kans teen die meisiekind nie!”
Dié hitsigheid word nog simbolies aangehits ook. Soos die Bybelse Jakob van ouds sy vee met latte gepiets het, so piets die manne hier in Tsjeggië tydens die fekundasierituele van Pase hulle nooientjies, minaresse en vroue al om die bene en op die boude. Spesiale latte word daarvoor deur ou-ou vroutjies op straat verkwansel!

Tsjechische mannen

Iedereen kan zeggen wat hij wil over Tsjechen, over het algemeen zijn ze stuk voor stuk oerlelijk, maar wij hebben met zijn drieën gezien dat er ook lekkere Tsjechen bestaan!
(Noot: geschreven door een meisje)

Elektriciteit in Tsjechië

De elektriciteit: 220 V, 50 Hz, genomen aan twee ronde gaten

Bustrip

We moesten met Tsjechische bussen weg omdat de Nederlandse chauffeurs verplicht moesten slapen. Het was een grote ramp joh die bussen! En daar moest ik dan weer een buspraatje in houden eigenlijk. Nou ja het was niet te doen omdat er geen microfoon in zat en de bus teveel herrie maakte om eroverheen te schreeuwen. Maar het was echt eng. Alle bochten ging hij veel te hard in en de chauffeur heeft de heel tijd kai hard zitten bellen. Handsfree kennen ze hier nog niet, maar het zou wel makkelijker zijn in de bergen want als er iets echt eng was, was het dit wel!!
(…) De terugweg was weer net zo eng maar we hebben het gelukkig overleefd (wat wil je anders met een bus waarbij voorin alle bedrading los hangt, de petroleum onder de stoel staat, een tafelpoot als pook dient, de stoelen los staan en de rekjes boven je hoofd elk moment naar beneden kunnen komen) en kwamen bij het hotel aan.

De Tsjechische geschiedenis

Tjechië, het voormalige Tjecho-Slowakije, is een land dat veel onderdrukking heeft gekend. Tot de eerste wereldoorlog werd het land overheerst door Duitsland. Na de tweede wereldoorlog kwamen de Russen naar het gebied. Tjechie was heel kort een zelfstandige republiek, namelijk van 1945 tot 1948. Omdat Tjechie rijk aan erts en uranium is, is het altijd een aantrekkelijk land geweest. Jarenlang werd het land uitgebuit. Met de val van de Berlijnse muur in 1991 kwam er een einde aan de communistische invloed en werden Slowakije en Tjechie losgekoppeld.

Het Tsjechische weer

Toch wel raar weer in dit land, de ene dag mooi weer, de volgende regen, dan weer volop zon, weer regen, etc.

WC02